รักมะปราง ทุกลมหายใจ

แล้ววันนี้ก็มาถึง. . .
วันที่ต้องเริ่มนับหนึ่งกับความปวดร้าว
วันที่ต้องอยู่คนเดียวกับความเหงา วันที่ต้องเศร้าเหงาใจ

ก็เตือนตัวเองแล้วอย่าไปรัก
แต่ใจมันทึกทักจะไปให้ได้
พอเจ็บมาแล้วจึงเข้าใจ
ทำตามความคิดใว้คงจะดี. . .

คงไม่ต้องมาปวดร้าวอย่างนี้. . .
คงไม่ต้องมีวันน้ำตาไหล
ไม่รู้ว่าทำไมจึงยอมปวดใจ
ยอมที่จะรักใครบางคนที่ไม่รักเรา